Etimolloxía

El nome procede del prerromanu Paemeiobris 'l'oppidum ente rigos', que fou rebautizada cumu Interamnium Flavium pulos romanos. Los sous habitantes nel 15 adC. apaecen cumu castellani paemeiobrigenses ex gente susarrorum nel Bronce de Bembibre recientemente afayáu na zona. "Benevivere" "bon vivire", ye una etimolloxía medieval ensín fundamentu, llugar de bon vivire. Enrique Xil y Carrascu na sua novela El Siñor de Bembibre, fala de "la frondosa ribeira de Bembibre", cumu un de los llugares privilexaos d'El Bierzu.